Weg met de aanbiddingsleider

Weg met de aanbiddingsleider

Ik ga even helemaal tegen mijn principes in. Ik zeg normaal vaak dat iedereen aanbiddingsleider is. Weg met de afhankelijkheid dat de leider alles moet doen. Nee, we doen het met elkaar, iedereen is verantwoordelijk, iedereen leidt aanbidding. Maar nu ben ik er wel even klaar mee. Hieronder lees je waarom

Weg met de aanbiddingsleider roept natuurlijk de allesomvattende vraag op: waarom? Het heeft te maken met het ‘label’, het ‘naamkaartje’. Want je kunt wel aanbiddingsleider zijn maar je fundamentele eerste roeping is anders. Hieronder een aantal gedachtes over wat belangrijk is als aanbiddingsleider en wat het eerste is waar God je voor roept.

Als aanbiddingsleiders denken we vaak na over liederen, toonsoorten, setlisten, arrangementen en het meenemen van ons team en de gemeente hierin. En hopelijk doe je dat allemaal met God. we krijgen een naambordje op met daarop de tekst “aanbiddingsleider”. Maar hoe ziet een aanbiddingsleider er eigenlijk uit? Wat typeert hem of haar?

Als ik daar zelf over nadenk en kijk naar mensen die ik hierin wil meenemen dan kijk ik niet of iemand cool of hip is, of iemand populair is binnen de gemeente of veel volgers heeft op Instagram. Ik kijk ook niet eens of diegene wel de mooiste stem heeft of een knap staaltje muziek gaan spelen. Waar ik naar wil kijken of iemand honger heeft naar God en hart heeft voor de gemeente.

Hart voor de gemeente

Johannes 10:14 zegt Ik ben de Goede Herder. Ik ken mijn schapen en de schappen kennen mij. Hoe goed kennen wij de schapen in onze gemeente? Hoe zit het met ons pastorale hart? Bidden we voor onze tieners die leven in gebroken gezinnen, worstelen met levensvragen, verleiding en andere zaken? Bidden we voor onze gemeenteleden die geconfronteerd worden met de dood, ziekte, verliezen van een baan of niet weten hoe ze hun huwelijk moeten redden? Het is onmogelijk om de complete ‘kudde’ te kennen maar het is wel belangrijk dat we in onze bediening de gemeente voor ogen blijven houden. Niet over de mensen heen kijken maar oog hebben voor die ene die God zo nodig heeft op onder andere die zondagochtend.

Honger naar God

Psalm 63:2 God, U bent mijn God, U zoek ik, naar U smacht mijn, naar U hunkert mijn lichaam in een dor en dorstig land zonder water. David schreeuwt van verlangen naar God. Hij zoekt Hem, hij hunkert naar Hem. Hoe zit dat met ons? Is het ons dagelijks verlangen om met Hem te wandelen? Zoeken we Hem op gedurende de dag? Hebben we een moment van bezinning, om even stil te staan en echt de tijd te nemen om met Hem in gesprek te zijn en te luisteren naar Hem? Hunkert ons lichaam naar Hem? Het is misschien een vreemd woord maar ik denk dat in het DNA van een aanbiddingsleider zit dat hij of zij dicht bij God wil zijn, met Hem wil wandelen en wil luisteren naar Zijn stem. Hij of zij zoekt God en verlangt naar Hem.

Het DNA van een aanbiddingsleider kenmerkt zich door een onvermoeibare honger naar God.

En dat is de kracht van jou als aanbiddingsleider. Niet je mooie kleren, niet je mooie stem, niet het goed uitkiezen van liederen, niet het schrijven van de meest geweldige liederen, niet de hoeveelheid energie die je vanaf het podium kan overbrengen maar een diepe onvermoeibare honger naar God en de bewogenheid voor Zijn gemeente. En dan is het veel minder belangrijk hoe jong of hoe oud je bent.

Gevaar in onze bediening

Een gevaar binnen onze bediening is dat we soms meer passie hebben voor onze eigen dromen en onze eigen ambities in plaats van meer het evenbeeld te worden van Jezus. We zijn meer gericht op onze eigen reputatie, en wat mensen van ons denken, dat het aanbidden van God.

Natuurlijk zijn wij ook mensen met emoties. We zijn gevoelig. Gevoelig voor applaus, mensen en waardering van deze mensen. Het meest belangrijke hierin is dat jij je er van bewust bent. En het betekend soms ook dat jij je er van moet wegdraaien, van moet bekeren. Ken je eigen schaduwen en durf ze onder ogen te komen. De cruciale vraag is: Wie dienen we in dit alles? Dien ik mezelf, mijn team? Wie dienen we? Of: Wiens bezit dienen we?

Psalm 78

Tijdens een zomerconferentie deelde Kees Kraayenoord een prachtig gedeelte en uitleg van psalm 78 naar voren gehaald wat ik hier graag op wil toepassen.

Zijn keuze viel op David, Zijn dienaar, hij riep hem weg bij de schapen, haalde hem achter de zogende ooien vandaan en maakte hem herder van Jacob, zijn volk, van Israel, zijn eigen bezig. Hij was een herder met een zuiver hart, met vaste hand heeft hij hen geleid. 

Wie dienen wij als aanbiddingsleiders? De gemeente, het volk van God, zijn eigen bezit! En het tweede dat hier naar voren komt is dat David vanuit zijn herdersrol aangesteld wordt om herder te worden van Israel. Hier staat duidelijk dat hij niet als koning werd aangesteld maar als herder. Hij bleef in die rol als herder. En zo is het ook met ons als aanbiddingsleiders. God roept ons niet om iemand anders te worden. God roept ons op om dezelfde persoon te blijven maar in een andere rol. Je wordt niet van zanger aanbiddingsleider. Maar hoe roept God ons dan wel?

We dienen het bezit van God

In Johannes 4:22 en 23 zien we dat God verlangt naar ware aanbidders. Mensen die Hem aanbidden in geest en in waarheid. Nogmaals, het gaat niet om onze positie maar om onze rol. Niet het naamkaartje “aanbiddingsleider” of het gevoel van een leider te zijn. Maar het gaat om onze rol en die is overal hetzelfde. God roept ons in de eerste plaats als aanbidders.

‘To fall in love with God is the greatest romance; to seek him the greatest adventure; to find him, the greatest human achievement.’ – Augustinus

Het lastige is dat onze liefde voor God verflauwd. Het is vanuit ons nooit een liefde die maar blijft pieken. Het kost tijd en energie om te blijven investeren in onze relatie met God en om onze liefde te blijven uiten naar Hem.

If you don’t feel adequate for the task… You’re in the perfect place for God to use you

Hoe zit het met jouw liefde voor God? Investeer je in het wandelen met Hem? Ben je bewogen met de gemeente die je mag dienen? Voordat je misschien negatief over jezelf gaat nadenken bedenk dan dat de beste plek waar je kan zijn de plek is waar je met lege handen staat. Of een plek waarin je naar jezelf kijkt en ziet dat er een bepaalde leegte zit als het gaat om je liefde voor God of bewogenheid voor Zijn gemeente. De vraag is wat doe je nu… Laat je het zo of vraag je God die leegte of je lege handen te vullen?

Praktisch

  1. Vraag God om bewogenheid voor de gemeente die je mag dienen en maak het praktisch om eens in de kerkzaal te bidden voor je gemeente of in de ochtend voor de gemeente te bidden.
  2. Vraag God om een onvermoeibare honger in je hart naar Hem en maak het praktisch door dit in je agenda te blokkeren. Een uur waarin je een lied zingt, de bijbel leest, stil bent en bid tot Hem. Of een wandeling maakt en Hem dankt en vraagt wat Hij tot jou wil zeggen.

Dus als je aanbiddingsleider, muzikant of zanger bent vergeet dan even dat naamkaartje, de positie die je invult. Kijk naar waar God je als eerste voor roept: het zijn van een aanbidder. Dat is het fundament. Hoe je dat vervolgens in gaat vullen door muziek te maken, te zingen of aanbidding te leiden komt daarna.

Ik hoop dat deze gedachten je helpen om het vers te houden of om je relatie met God en je gemeente te verversen. Voor mijzelf was dit een goede eye-opener en probeer ik met vallen en opstaan dit praktisch in de praktijk te brengen. Hulp nodig? Of vragen? Reageer hieronder of via het contactformulier. We helpen je graag om hierin te groeien.

5 Replies to “Weg met de aanbiddingsleider”

  1. Leuke blogpost! Ik zou niet zo gauw zeggen “weg met de aanbiddingsleider”, maar “weg met de term aanbiddingsleider”. De term is misleidend en kan impliceren dat alleen het zanggedeelte aanbidding is, wat natuurlijk niet zo is, je kunt je zelfs afvragen of je wel in “aanbidding geleid” kunt worden. Ik geef de voorkeur aan de term “zangleider”, die is neutraler. In onze gemeente gebruiken we deze term ook, en daar ben ik wel blij mee. Ik schreef er o.a. dit over: https://gloriaenkyrie.wordpress.com/2017/10/20/wat-de-bijbel-zegt-over-aanbiddingsleiders/.
    Bart Visser en Peter Dijkstra schreven in het recente boek Muziekteams dit er over: “Waarom kiezen wij nu voor de term zangleider? In de Bijbel kun je een link vinden tussen muziek en aanbidding, maar aanbidding is veel meer dan muziek alleen. Gebed, schriftlezing en preek zijn allerlei aspecten van de interactie tussen de gemeente en God. En […] gaat aanbidding ten diepste over de gesteldheid van ons hart, en beïnvloedt aanbidding ons hele leden. Ieder die daarin voorgaat, ons helpt, coacht en inspireert is dus een aanbiddingsleider.” Ik denk dat dat laatste wel aansluit bij wat jij schrijft.

    1. Hey Marc. Leuk dat je reageert. Je houd je blog regelmatig ook ff in de gaten. Je schrijft mooie stukken! De titel is natuurlijk wat prikkelend bedoeld en ik bedoel ook eigenlijk te zeggen: “weg met de term”. In mijn ogen is een aanbiddingsleider iemand die anderen voor gaat in het prijzen en aanbidden van God. Iemand die hierover van te voren heeft nagedacht en zijn aanbidding met de gemeente deelt zeg maar. Ik geef zelf wel de voorkeur aan de term aanbiddingsleider ipv zangleider omdat aanbiddingsleider ook direct aangeeft wat het doel is. Ik houd zelf niet zo van liedjes zingen maar Jezus ontmoeten door middel van muziek. Maar ik ben het ook met je eens dat het ook kan impliceren dat de rest van de dienst dan geen aanbidding is. In onze diensten is dit dan ook iets wat we regelmatig benoemen. Er zijn meerdere vormen van aanbidding en muziek en zingen is daar 1 van. En ik ben het met je laatste opmerking helemaal eens: iedereen is een aanbiddingsleider. Wat zou het te gek zijn als we ons daar wat meer bewust van zouden zijn 🙂

  2. Een deel herkende ik van de IWW17, en ik blijf het een bijzondere bediening vinden.. Hoe vet dat je liefde voor Jezus, mensen en muziek kunt combineren… #passie #liefde

Geef een reactie